Dzień 24 - Wtorek, 22 grudnia
|
|
Udał się także Józef z
Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego
Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać
z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali,
nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna,
owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich
miejsca w gospodzie.
(Łk
2, 4-7)
|
|
Czas modlitwy: ok. 30 minut.
|
|
Usiądź wygodnie, poczuj swoje ciało.
Uświadom sobie gdzie jesteś i co będziesz robił. Poczuj obecność Boga,
który jest przy tobie, przy tobie konkretnym: ze wszystkim, co teraz
przeżywasz, odczuwasz. Postaraj się wyciszyć. Oddzielić się od świata
zewnętrznego i jego spraw. Ten czas modlitwy jest podarunkiem, który
sprawiasz sobie i Bogu.
|
|
|
Wyobraź sobie scenę z Betlejem ze
szczegółami. Zobacz stajenkę, świętą Rodzinę, zwierzęta, światło, ciepło
i miłość bijące z tej sceny. Poczuj obraz wszystkimi zmysłami: wzrokiem,
słuchem, dotykiem, smakiem, węchem. Gdzie umieściłeś samego siebie?
Zachęcam cię, byś podszedł pod sam żłóbek. Święty Ignacy w przygotowaniu
do kontemplacji Narodzenia Pańskiego pisze: "Widzieć osoby, a mianowicie
Panią naszą i Józefa, i służącą, i Dzieciątko Jezus, po Jego narodzeniu.
Ja zaś sam stanę się służką ubożuchnym i niegodnym, patrząc na nich,
kontemplując ich i służąc im w potrzebach tak, jakbym tam znalazł się
obecny, z całym, jakie tylko jest możliwe, uszanowaniem i ze czcią" (CD
114).
|
|
|
Nikt nie spodziewał się, że w takich
właśnie warunkach przyjdzie na świat dziecko Maryi. Wszystko działo się
nie tak, jak mieli zaplanowane. W Nazarecie Maryja miałaby na pewno
lepiej. Józef wiedział, że byłaby tam bezpieczniejsza. W taki oto
sposób, nie do końca zgodny z wyobrażeniami i oczekiwaniami ludzi,
przyszedł na ziemię wyczekiwany Mesjasz. Zauważony tylko przez
nielicznych. Narodził się jako mała, bezbronna Dziecina. Jest to dobra
okazja, byś jeszcze raz skonfrontował obraz Boga, jaki w sobie nosisz, z
Bogiem prawdziwym.
|
Zobacz czego oczekuje, czego potrzebuje od
ciebie mały Jezus. W tej chwili to On potrzebuje ciebie! Byś przy Nim
był, byś wziął Go na ręce i do siebie przytulił, potrzebuje tylko Twojej
bezinteresownej obecności. Wiele z tych spraw, o które zabiegamy na co
dzień w naszym rozwoju duchowym, jest teraz zbędnych. Ludzie mają
problem z Bogiem, problem z wiarą... Ale jaki problem można mieć z małym
Jezusem? Z Nim trzeba tylko BYĆ. Czy odważysz się podnieść Go z sianka,
wziąć na ramiona i ukołysać do snu? Jakie uczucia się w tobie rodzą? Czy
jest Ci łatwo okazać czułość Jezusowi?
|
|
|
Na koniec modlitwy odmów bardzo
powoli i ze świadomością: Ojcze nasz…
|
|
|
Po modlitwie przez ok. 5 minut
pomyśl o tym, jak Ci poszła modlitwa. Czy udało Ci się być skupionym na
Bogu i po prostu trwać? Jakie myśli przychodziły Ci do głowy? W jakich
sprawach było Twoje serce? Jak szybko myśli uciekały Ci do innych spraw,
trosk, problemów? Nie osądzaj i nie potępiaj siebie za rozproszenia – po
prostu uświadom sobie to wszystko. Powoli nauczysz się być uważnym na
Boga.
Spróbuj zapisać sobie w „dzienniku
duchowym” najważniejsze myśli, światła, uczucia, jakie pojawiły się
podczas całej modlitwy. Jeśli nie masz na to czasu bezpośrednio po niej,
możesz to zrobić później.
Danuta Prot
|
|
|
|
|
|
|
|