Dzień 5 - Czwartek, 3 grudnia
|
|
Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik
żydowski. Ten przyszedł do Niego nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że
od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić
takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim». W odpowiedzi
rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś
nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego». Nikodem
powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem?
Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?» Jezus
odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie
narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.
(J 3, 1-5)
|
|
Czas modlitwy: ok. 30 minut.
|
|
Usiądź wygodnie, poczuj swoje ciało.
Uświadom sobie gdzie jesteś i co będziesz robił. Zrób kilka głębszych
oddechów – poczuj, że oddychasz. Uświadom sobie również uczucia, jakie
teraz w Tobie są. Czy jesteś spokojny, wyciszony, skupiony? A może czymś
poirytowany, sfrustrowany, zagniewany, zmęczony…? Nie oceniaj tych
uczuć, lecz próbuj włączyć je w modlitwę. Zrób teraz znak krzyża.
Następnie przeczytaj powoli zaproponowany tekst.
|
Wczoraj spotkałeś Jezusa przy studni, w
najgorętszej porze dnia („szósta godzina” to nasze południe), w miejscu
mało uczęszczanym przez ludzi o tej porze. Dzisiaj spotykasz się z nim w
nocy. To na pewno czas sprzyjający długim i głębokim rozmowom (może masz
takie doświadczenie z wakacyjnych ognisk, obozów, górskich wędrówek,
itp.). stwórz w wyobraźni takie spotkanie z Jezusem w nocy. Być może
nawet – jeśli warunki Ci na to pozwalają – odpraw tę modlitwę np. późnym
wieczorem, kiedy świat śpi, jest ciemno, cicho…
|
|
|
Zobacz, jaki jest Jezus nocą. Jak wygląda.
Czy wyraża jakieś uczucia. Wejdź z Nim w relację, rozmowę. Zacznij
słowami, jakie Ci przychodzą do głowy. Ważne, byś był sobą. Nie staraj
się być „miły”, jeśli wcale teraz tego nie czujesz. Bo przecież sam
wolisz ludzi autentycznych, aniżeli tych, którzy są „poprawni”, ale w
jakiś sposób zafałszowani, kiedy ich twarz pokazuje inne emocje niż te,
które wyrażają. Pozwól sobie na szczerość wobec Jezusa. Masz odwagę być
wobec Niego szczerym i autentycznym? Może czegoś się boisz? Czego?
Uświadom to sobie…
|
Być może rodzą się w Twoim sercu różne
wątpliwości i niejasności co do Twojej wiary, modlitwy, relacji z
Bogiem. Spróbuj powiedzieć o tym Jezusowi. Mów do Niego prosto – tak jak
sprawy widzisz i czujesz, nie używaj wyszukanych słów. Rozmawiaj z Nim
jak z kimś bliskim, który nie osądza lecz rozumie i przede wszystkim
słucha. Spróbuj złapać duchowy oddech podczas tej rozmowy z Jezusem. A
jeśli Ci się to nie uda, to uświadom sobie, co Ci w tym przeszkadzało.
Jakie myśli Ci przychodziły? Jakie sprawy próbowały dostać się do Twojej
świadomości i zakłócić tę rozmowę? A może odczuwałeś jakieś napięcie
zamiast wypoczynku? Stres, lęk? Możesz to wszystko wypowiedzieć przed
Jezusem. Wpatruj się w Niego i zobacz, jak reaguje na Twoje słowa. Czy
zmienia się Jego twarz, Jego emocje względem Ciebie? Czy Twoje emocje w
trakcie tej rozmowy się zmieniają? Z jakich na jakie? Nie oceniaj tego,
lecz bądź świadomy, co się z Tobą dzieje.
|
|
|
Na koniec modlitwy odmów bardzo
powoli i ze świadomością: Ojcze nasz…
|
|
|
Po modlitwie przez ok. 5 minut
pomyśl o tym, jak Ci poszła modlitwa. Czy udało Ci się być skupionym na
Bogu i po prostu trwać? Jakie myśli przychodziły Ci do głowy? W jakich
sprawach było Twoje serce? Jak szybko myśli uciekały Ci do innych spraw,
trosk, problemów? Nie osądzaj i nie potępiaj siebie za rozproszenia – po
prostu uświadom sobie to wszystko. Powoli nauczysz się być uważnym na
Boga.
Spróbuj zapisać sobie w „dzienniku
duchowym” najważniejsze myśli, światła, uczucia, jakie pojawiły się
podczas całej modlitwy. Jeśli nie masz na to czasu bezpośrednio po niej,
możesz to zrobić później.
o. Grzegorz Ginter SJ
|
|
|
|
|
|
|
|